اون که بلندت می کنه، وقتی افتادی دنبالت می گرده، وقتی گم شدی بیدارت کنه، وقتی خوابی نزدیکت باشه، وقتی بهش احتیاج داری باهات بخنده، گریه کنه، آرزو کنه، بجنگه و در عوض هیچی نخواد بغیر از خود تو … بهش می گن دوست

زن كه باشی: نمیتوانی موقع غمت به خیابان بروی! سیگاری آتش بزنی! و دود شدن غمهایت را ببینی! زن كه باشی: غمت را پنهان میكنی پشت نقاب آرایشت! و با رژ لبی قرمز! خنده را برای لبهایت اجباری میكنی! آنوقت همه فكر میكنند..نه دردی هست،نه غمی وتنها نگرانیت،پاك شدن رژ لبت است!! زن كه باشی: مردانه باید غم بخوری..